Geboren op 28 juni 1906

Vermist sinds 8 september 1944

 

Herinneringen van Marth (geboren op 16 maart 1934)

Simon Koning werd op 26 juni 1906 geboren als oudste zoon van Pieter Koning en Maartje Visser. Hij werkt bij zijn vader op hun klein landbouwbedrijf. Een vetpot is het niet. Vaak wordt een groot deel van het loon in natura uitgekeerd. Als het seizoen voorbij is valt er thuis niets meer te verdienen en pakt Simon van alles aan. Hij werkt als nachtwaker bij de veiling, doet schoomaakwerk bij particulieren of geeft overdag volgnummers af voor de veiling. Als er niets meer te verdienen valt, dan maar naar "de steun". 

Op 31 mei 1933 treedt Simon in het huwelijk met Maria Adriana Jong, de jongste dochter van Ariën Jong en Emerentiana (Immetje) Snelten. Samen maken zij het plan, dat hij een cursus zal volgen om het politiediploma te halen. Gemakkelijker gezegd dan gedaan, als je maar je alleen vijf jaar lager onderwijs hebt gevolgd. Daar komt nog bij dat als je overdag buitenwerk hebt, het 's avonds nog moeilijker is om niet boven je boek in slaap te vallen. Hij krijgt van de plaatselijke politie het advies om 's morgens vroeg te studeren. Dat lukt beter. Marie, energiek en vol vertrouwen, steunt hem op alle mogelijke manieren

Het lukt - het diploma komt er. En blij! Een tijdelijke benoeming volgt al snel om de politie van Grootebroek (naburig dorp van Bovenkarspel, waar zij woonden) te vervangen. Hij is ziek en moet rust houden. Dan volgt het soliciteren naar de vacture voor de gemeente Spanbroek/Opmeer. Lopende de solicitatieprocedure wordt Simon ernstig ziek, namelijk "bloedvergiftiging". Hij wordt opgenomen in het ziekenhuis van Enkuizen. Burgemeester Keyser van Spanbroek bezoekt hem daar om kennis te maken. Simon krijgt de benoeming. Wat een zegen - een vaste baan in de crisisjaren! Het is dan 1940.

.....

Herinneringen van Jeanne (geboren op 1 mei 1935)

Mijn vader. Wat kan ik mij nog herinneren?

Mijn vroegste herinneringen gaan terug naar Bovenkarspel. We woonden toen in de Martinusstraat. Een fijn huis hadden we daar. We zijn daar ook nog op het ijs geweest. Vader zette ons midden op de sloot en toen maar proberen om schaatsend aan de kant te komen. Van wie we schaatsen hadden gekregen, weet ik niet meer. Ook mocht ik op een dag niet in de keuken komen omdat vader zich moest wassen. Natuurlijk had ik toch een smoes om even te kijken, maar moeder stuurde me kwaad de kamer weer in. Zij was vaders rug aan het wasssen.

Toen we wat groter waren mochten Marth en ik alleen naar oma toe. We liepen altijd aan de noordkant van de weg., want aan de zuidkant woonde burgemeester Elders en die had een Sintbernardhond waar we doodsbang voor waren. Bij oma kregen we altijd twee schuimpjes, twee klompjes. Van tante Marth moesten we "oma" zeggen, dat was moderner dan "opoe". Zodoende hadden we een opoe Jong en een oma Koning.

Vader werd in 1939 ernstig ziek, hij had een gezwel boven op zijn hand en daar kreeg hij bloedvergiftiging bij. Hij kon niet meer op zijn benen staan. Ik zie nog voor me hoe hij bijna omviel. Hij is in het ziekenhuis in Enkhuizen beland, maar hoe lang hij daar gelegen heeft, dat weet ik niet meer.

......

Herinneringen van Koos (geboren op 12 april 1940)

Vader is voor mij een "figuur", een "gestalte, waar ik, als ik aan hem denk, 'n warm gevoel van krijg. Mijn herinneringen aan hem horen in 'n album. Het zijn plaatjes. Het verhaal bij die plaatjes is fragmentarisch, zodat het album incompleet is.

Ik was graag bij vader. Bijvoorbeeld in de grote tuin achter het gemeentehuis of in het schuurtje waar hij zijn tuingereedschap bewaarde. Daar stonden ook konijnehokken. In dat schuurtje hing een speciale geur van gedroogde aarde, stof en een mengeling van andere dingen. 'n Heel enkele keer ruik ik nog wel eens iets dergelijks en dan komt dat schuurtje weer tevoorschijn.

Heel vaak mocht ik met hem mee op de fiets als hij ergens naartoe moest. Hij is me ook komen ophalen toen ik in 'n tijdelijk ziekenhuis in Hoorn was opgenomen in verband met 'n abces onderaan m'n kin. Hij bracht voor mij 'n nieuw jurkje mee en ik mocht op de fiets mee naar huis!

......