Tijdens de Tweede Wereldoorlog sloten diverse politieagenten zich aan bij het verzet. Als zij werden opgepakt voor sabotage of hulp aan onderduikers, kregen velen van hen het aanduidingsteken 'Nacht und Nebel'. 

Het Nacht-und-Nebel-decreet was een "Führer-decreet" van Adolf Hitler tijdens de Tweede Wereldoorlog. Het werd op 7 december 1941 uitgevaardigd als geheime richtlijn voor de vervolging van misdrijven tegen het Rijk of de bezettingsmacht in de bezette gebieden. Op basis hiervan werden ongeveer 7.000 van verzet verdachte personen uit Frankrijk, België, Luxemburg, Nederland en Noorwegen naar Duitsland gedeporteerd. Daar werden zij in het geheim berecht of, bij bewezen onschuld, toch in detentie gehouden, zonder dat de nabestaanden enige informatie kregen. Hun spoorloze verdwijning had als doel afschrikking te zaaien.